Nieuwsbericht
21-Mei-2010

Provinciale dotaties in opspraak


Persmededeling VB nationaal

In acht jaar tijd zijn de provinciale toelagen voor politieke partijen verviervoudigd. Dat meldt Het Nieuwsblad vandaag.
In 2008 kregen de politieke fracties liefst 4,3 miljoen euro belastinggeld. Het is overigens een publiek geheim dat aan de
grondslag van de verhoging de zware geldnood ligt waarin de socialistische partij verkeerde toen ze na het Agusta-schandaal een miljoenenboete moest betalen.

Bijzonder merkwaardig is de reactie van de N-VA: de partij vraagt de provinciale fracties “hun verantwoordelijkheid te nemen” en dringt aan op een onderzoek naar de fractiegelden. N-VA-voorzitter Bart De Wever bakt het helemaal bruin door te verklaren dat “de drie traditionele partijen en het Vlaams Belang voor zichzelf duidelijk een comfortabel systeem van partijfinanciering (hebben) gevonden”.

In een reactie stellen Bruno Valkeniers en Filip Dewinter dat het wel bijzonder cynisch is dat de N-VA het Vlaams Belang viseert, aangezien het precies de partij van De Wever is die in drie provincies - Vlaams-Brabant, West-Vlaanderen en Antwerpen - deel uitmaakt van de meerderheid.
De N-VA is dus zélf mee verantwoordelijk voor de hoge toelagen. “De Vlaams Belang-mandatarissen stemden daarentegen in élke provincie tegen de verhoging van de fractietoelagen, en tegen de begrotingen waarin dergelijke onaanvaardbare verhogingen werden ingeschreven”, aldus Valkeniers en Dewinter. Men kan niet anders dan vaststellen dat de hypocrisie van de N-VA zeer ver gaat: officieel hield het kartel met CD&V al een tijd geleden op te bestaan, maar waar de samenwerking met CD&V lucratief is, blijft het kartel in de praktijk onverkort gelden.

Het Vlaams Belang pleit bovendien al vele jaren voor de afschaffing van het bestaande provinciale bestuursniveau


Ons commentaar bij de krantenartikels hieronder :
Die verhoging is een gevolg van een akkoord tussen alle andere Vlaamse partijvoorzitters destijds, zonder dat het Vlaams Blok daarbij betrokken was.
In de eerste plaats moest het een extra buffer zijn voor de SP.a, die in slechte papieren zat, maar ook een extra veiligheid voor kleinere partijen die mogelijk onder de kiesdrempel zouden vallen (vanaf 2003), zoals Groen! en N-VA.
Wij hebben ons als fractie steeds verzet tegen de verhoging van die toelagen (zie bewijzen hieronder), omdat ze veel hoger liggen dan de noden van de fractiewerking.
Maar er is totaal geen sprake van "onrechtmatige verrijking" of dat de partijen hun boekje te buiten gaan zoals LDD beweert.

De fracties krijgen een bedrag op basis van hun aantal stemmen bij de provincieraadsverkiezingen van 2006 en dat moet naar een provinciale VZW gaan, die jaarlijks de balans en resultatenrekening moet voorleggen. De gelden moeten worden gebruikt binnen het kader dat de provincie heeft bepaald, en in Vlaams-Brabant mogen daar provinciale of regionale campagnes mee worden betaald, maar ook de huur van een secretariaat, de uitgave van lokale bladen waar artikels over de provincieraad in verschijnen, meetings enz.
Uiteraard hebben wij ook telkens deze subsidies aangevraagd en gebruikt, omdat we met gelijke wapens willen strijden tegenover de andere partijen.
We mogen immers geen geld gaan bedelen bij bedrijven, en particulieren mogen maar een zeer beperkte schenking doen.
Met dat geld doen we dus niet aan "zelfverrijking", maar bedienen we onze kiezers.

En als er morgen een voorstel komt om die dotaties opnieuw te verlagen, zullen we dat meteen goedkeuren!

Jan Laeremans

Uit de pers
Partijen geven zichzelf een forse opslag
NB 21/05/2010

In acht jaar zijn de provinciale toelagen voor alle politieke partijen verviervoudigd. Een goeie reden is er niet, tenzij verdoken partijfinanciering. Open VLD, N-VA en Lijst Dedecker beloven in te grijpen. Dajo Hermans

Gevraagd naar het waarom van de verviervoudiging van de provinciegelden moeten zowel provincieraadsleden als de meeste partijen niet lang nadenken: 'Om de partijkas te spijzen'

Om het hele partijapparaat te kunnen financieren, wordt er de jongste jaren fors in de staatskas gegrabbeld. Een groot deel van de overheidsdotaties - zo'n tien miljoen - incasseren de partijen via Kamer, Senaat en Vlaams parlement. Maar intussen eigenen ze zichzelf ook meer en meer toe via de provincies. Concreet kregen alle partijen samen in 2000 een provinciale fractietoelage van in totaal 1 miljoen euro. In 2008 steeg dat bedrag tot ruim 4,3miljoen. Maal vier dus.

Het zijn Jean-Marie Dedecker en Vlaams parlementslid Peter Reekmans (LDD) die de officiële cijfers - naar goede gewoonte op minder dan een maand voor de verkiezingen - naar buiten brengen.

Gevraagd naar het waarom van de verviervoudiging van de provinciegelden moeten zowel provincieraadsleden als de meeste partijen niet lang nadenken: '
Om de partijkas te spijzen', luidt het. Hoogst merkwaardig nochtans, want strikt wettelijk - het is zelfs in een omzendbrief gegoten - mag dat geld enkel gebruikt worden ter ondersteuning van de provinciale fracties en 'niet voor partijwerking, verkiezingen of het uitbetalen van wedde.'

Maar in de provincies is het al langer een publiek geheim. 'Moesten we het geld alleen gebruiken voor de fractiewerking in de provincie dan zouden we zouden met eenvijfde van onze toelage toekomen', verduidelijkt Jan Laeremans, VB-fractievoorzitter van Vlaams-Brabant. 'Wij gebruiken dat geld dus ook voor
campagnes en verkiezingsfolders.'

Een gelijkaardige uitleg bij Groen! in Vlaams-Brabant: 'Er zijn beperkingen, maar een deel van de toelage wordt inderdaad gebruikt voor huis-aan-huisbladen, partijfolders en campagnes.'

Onrechtmatige verrijking

Bij Lijst Dedecker - niet toevallig de partij die nog niemand in de provincies heeft zitten en dus ook geen provinciegeld int - spreken ze van 'onrechtmatige verrijking'.
'Deze obscure geldstroom is de ware reden waarom de provincies maar niet worden afgeschaft. Ze bekostigen er één voor één hun campagnes mee', aldus Vlaams parlementslid Peter Reekmans.

Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Geert Bourgeois (N-VA) vraagt de provinciale fracties alvast om hun verantwoordelijkheid te nemen. 'Zeker als we de provincies willen afbouwen.' Zijn partij, die zeven provincieraadsleden telt, gaat een stap verder en dringt aan op een onderzoek. 'Want de drie traditionele partijen en het Vlaams Belang hebben voor zichzelf duidelijk een comfortabel systeem van partijfinanciering gevonden', aldus partijvoorzitter Bart De Wever.

Opmerkelijk is het voornemen van Open VLD-voorzitter Alexander De Croo: 'Als we in een volgende regering zitten, zal deze kwestie zeker op de onderhandelingstafel komen te liggen', stelt De Croo. 'Ook onze partij incasseert via de provincies, maar als je de bevolking om soberheid vraagt, moet de politiek dit rechtrekken en in één beweging ook het hele provincieniveau afschaffen.'


Provinciale toelagen voor politieke partijen verviervoudigd (2)
BRUSSEL 21/05 (BELGA) = In acht jaar tijd zijn de provinciale toelagen voor
alle politieke partijen verviervoudigd. Dat blijkt uit cijfers die
Vlaams parlementslid Peter Reekmans van Lijst Dedecker vrijdag in
Het Nieuwsblad weergeeft. Open Vld, N-VA en LDD willen ingrijpen.
Uit cijfers die Reekmans op basis van verschillende parlementaire
vragen verzamelde, blijkt dat de provinciale toelagen van alle
partijen in totaal stegen van 1 miljoen euro in 2000 naar 4,3 miljoen in 2008.
In Het Nieuwsblad geven de meeste partijen toe dat het geld niet
alleen gebruikt wordt voor de ondersteuning van de provinciale
fractie, maar ook om de partijkas te spijzen. "LDD, dat geen afgevaardigden
heeft in de provincies en dus geen provinciegeld int, spreekt van
"onrechtmatige verrijking".
Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Geert Bourgeois (N-VA)
vraagt de provinciale fracties om hun verantwoordelijkheid te nemen.
Zijn partij dringt aan op een onderzoek naar het "comfortabele systeem
van partijfinanciering".
Ook Open Vld-voorzitter Alexander De Croo wil er iets aan doen.
"Ook onze partij incasseert via de provincies, maar als je de bevolking
om soberheid vraagt, moet de politiek dit rechttrekken en in één
beweging ook het hele provincieniveau afschaffen", zegt hij in Het
Nieuwsblad. Hij wil de kwestie mee op de onderhandelingstafel als Open
Vld in een volgende regering zou zitten.
Volgens LDD zijn de provinciale toelagen de reden waarom de
partijen aarzelen om de provincies af te schaffen. "Snijden in eigen vlees
doet te veel pijn", aldus Reekmans.
Vlaams Belang vindt het dan weer hypocriet dat N-VA een onderzoek
vraagt naar de toekenningen van de provinciale toelagen. In de
provincies Antwerpen, West-Vlaanderen en Vlaams-Brabant maakt de N-VA deel
uit van de meerderheid en is de partij dus zelf mee
verantwoordelijk voor de hoge toelagen, klinkt het.
Ook Vlaams Belang heeft mandatarissen in de provincies, maar "die
stemden in élke provincie tegen de verhoging van de fractietoelagen,
en tegen de begrotingen waarin dergelijke onaanvaardbare verhogingen
werden ingeschreven", aldus VB-voorzitter Bruno Valkeniers en
Vlaams fractieleider Filip Dewinter.



Uit de oude doos
Verzet tegen hogere subsidies


Tussenkomst bij de begroting 2002 (17/10/01)

Het meest in het oog springende voorbeeld van overdreven uitgaven is de gigantische subsidiëring van de politieke partijen, die schaamteloos zou opgetrokken worden van 6 miljoen naar 17 miljoen in 2002 en – veel is niet genoeg – naar 34 miljoen in 2003.
Blijkbaar hebben SP.A (Snel Poen Alstublieft) en CD&V (Centen Dokken, & Veel) heel wat middelen nodig om hun nieuwe naam te lanceren. Gedeputeerde Swinnen (SP.A) maakte zich trouwens zeer boos op zijn wat aarzelende coalitiepartners en eiste dat het reglement op de nieuwe partijfinanciering nog voor nieuwjaar zou goedgekeurd worden. Patrick Janssens – u kent hem wel, de reclamejongen met het onderlijfke – heeft immers bovenop de tientallen miljoenen die hij wist los te pingelen van het Vlaams Parlement ook nog de provinciale poen vandoen om de Agusta-boetes af te lossen, en Befehl ist Befehl. Dus marcheerden VLD en CD&V zonder verpinken mee in de rode mars. Agalev weigerde natuurlijk onze kritiek te ondersteunen, de VU onthield zich en bood maar weinig weerwerk op dit vlak. Zij zitten blijkbaar ook al uit te kijken naar de vele centen...

Van al onze kritiek las u uiteraard geen woord in de kranten en hoorde u niets op de radio. De pers schitterde bij de begrotingsbespreking door haar afwezigheid, en RING-TV was in haar verslag van 25 oktober vol lof over deze begroting, waarna uitsluitend de deputatie uitgebreid aan het woord kwam, zonder één letter kritiek van de oppositie. Nu de vijf miljoen subsidies van de provincie binnen zijn, vervalt deze ooit zo onafhankelijke zender tot vulgaire spreekbuis van de deputatie. Omwille van het smeer…

Jan Laeremans

Fractievoorzitter Vlaams Blok


Tussenkomst bij voorstel 145 partijfinanciering 18/12/01

Geachte collega’s

Gedeputeerde Swinnen zal tevreden zijn. Hij heeft geëist dat dit reglement nog voor het einde van dit jaar zou gestemd worden, en dat gebeurt dus ook. Zo zal hij ongetwijfeld goede punten krijgen van zijn opdrachtgever, Patrick Janssens, aan wie hij een prachtig kerstcadeautje kan aanbieden.

Bij de begrotingsbespreking hebben we ons al fel gekeerd tegen de verhoging van dit budget van 4.5 naar 17 miljoen frank op basis van de informatie uit de andere provincies, en nu het reglement voorligt, voelen we ons alleen maar gesterkt in ons verzet.

Eerst en vooral over de grootte van het bedrag:
Nergens wordt terdege gemotiveerd waarom het budget zonodig moest worden verviervoudigd.
Er staan wel fraaie woorden in als “de noodzakelijke herwaardering van het mandaat van provincieraadslid”, maar nooit is er een evaluatie gebeurd van de huidige subsidies, laat staan dat men zou hebben vastgesteld dat de fracties geld te kort kwamen om hun taak naar behoren te kunnen uitvoeren.
Op de bureauvergadering van vorige week heb ik expliciet de vraag gesteld aan de fractievoorzitters van de meerderheid of zij al dan niet deze subsidies in 2003 zullen verhoogd worden naar 34 miljoen, zoals de provincies Antwerpen en Oost-Vlaanderen dat reeds aankondigden.
Maar geen van alles wilden zij daar een uitspraak over doen. “Dat zien we nog wel”, klonk het. Geen erg dappere houding, als u het mij vraagt. Ze hopen natuurlijk dat de kiezer er minder moeite mee heeft als het in twee stappen wordt verhoogd, en hopen op een kort geheugen.
Maar dat dit hun bedoeling wel degelijk is, staat als een paal boven water. Er wordt immers eenvormigheid nagestreefd in de Vlaamse provincies, en dat zal natuurlijk een kleine afronding naar boven zijn tegen volgend jaar.
Voor alle duidelijk wil ik er wel aan toevoegen dat we niet a priori tegen een verhoging van de subsidies aan de fracties zijn, en dat wij ons voor het grootste deel kunnen vinden in het tegenvoorstel dat Herman Van Autgaerden op papier heeft gezet. Die is immers vertrokken van de mogelijke noden van de fracties, zoals het aanwerven van een medewerker en het huren van een fractiesecretariaat, en niet van de noden van de nationale partijvoorzitters.
De partijen krijgen al vele honderden miljoenen vanuit het federale en het Vlaamse parlement, en het is beslist geen kerntaak van de provincies om als melkkoe voor de nationale partijkassen te dienen.

Als we dan gaan kijken naar de mogelijke besteding van de vele miljoenen, dan zien we dat de partijen bijna volledig vrij gelaten worden.
De meerderheid heeft vorige week wel een kleine geste gedaan, en op aandringen van de oppositie paragraaf 5 ingevoegd waarin staat dat de dotatie dient te beantwoorden aan de wet van 1983 betreffende de controle op de toekenning en de aanwending van de toelagen. Het zou er nog aan mankeren dat er helemaal geen controle mogelijk zou zijn.

Maar voorts kunnen de fracties de gelden zonder probleem doorsluizen naar nationaal.
En om zich een beetje in te dekken staat er een compleet overbodig artikel 5 dat bepaalt dat elke fractie afstand kan doen van deze dotatie. Iedereen weet dat dit natuurlijk nooit zal gebeuren, omdat de partijen met gelijke wapens willen strijden bij de volgende verkiezingen, en wie ze toch om principiële reden niet zou willen, die dient gewoon geen aanvraag in.

Dan komen we bij de uitsluitingscriteria in artikel 6.

Eerst en vooral kan de bestendige deputatie klakkeloos een sanctionering door de Raad van State valideren. Dit gelet op het feit dat de Raad van State in deze materie uitsprak dient te doen in een tweetalige kamer, terwijl het hier over een bestuurlijke materie gaat binnen het homogeen Nederlandstalige taalgebied, een element dat bij een eventuele bezwaarprocedure wel eens zou kunnen ingeroepen worden om de nietigverklaring van deze bepaling te bekomen. Daarenboven stelt zich hier nog een fundamenteel juridisch probleem. Men verwijst immers uitdrukkelijk naar de wet van 4 juli 1989 over de federale dotatie, maar dit specifieke subsidiereglement is niet federaal, wél provinciaal. Een juridisch sluitend reglement zou moeten voorzien in een provinciale procedure. En dit naar analogie met het feit dat wanneer een provinciale ambtenaar bijvoorbeeld veroordeeld wordt door een correctionele rechtbank, men dan de facto voorziet in een provinciale tuchtprocedure. In dit reglement negeert men dit, en volgens mij kan dit niet.

Het tweede uitsluitingscriterium is – zoals iedereen wel weet – ingevoerd om het Vlaams Blok te pakken.

Als men de bepaling goed leest, gaat men toch wel zeer ver. Niet alleen de partijen of haar gekozenen, maar zelfs de kandidaten worden geviseerd.Op deze manier zou elke fractie in deze raad verantwoordelijk kunnen worden gesteld voor uitspraken of daden van kandidaten die uiteindelijk niet verkozen werden. Nochtans is een veroordeling omwille van een overtreding op de wet van 30 juli 1981 of de wet van 23 maart 1995 een persoonlijke veroordeling, omwille van daden of uitspraken die door de persoon in kwestie werden verricht of geuit. Het is onmogelijk juridisch hard te maken om daar een politieke fractie mee verantwoordelijk voor te stellen.... Het Arbitragehof heeft op 7 februari van dit jaar trouwens een uitspraak gedaan waarin dit standpunt wordt bevestigd en waarin wordt gepleit dat dit soort zaken met de meeste terughoudendheid wordt behandeld. Ik citeer uit het arrest van het Arbitragehof :" ...dat een partij niet mag beroofd worden van haar dotatie wanneer zij de persoon die blik heeft gegeven van de bedoelde vijandigheid tegenover het EVRM openlijk en duidelijk heeft afgekeurd ' Dit is in manifeste tegenspraak met de gewraakte bepaling in het vandaag ter stemming voorliggende reglement.

Ten slotte moet de vraag worden gesteld waarom men in dit reglement uitdrukkelijk verwijst naar en wetten hanteert waarvoor in Vlaanderen nog geen enkele partij of verkozene werden veroordeeld. Waarom deze wetten selectief opnemen ?

Collega’s, ik kom tot mijn besluit.

Wij zullen met overtuiging tegen dit reglement afkeuren omdat het een diktat is van de partijvoorzitters, omdat het niet uitgaat van de behoeften van deze provincieraad, omdat het op een kinderachtige manier probeert het Vlaams Blok te viseren, en omdat zo’n zelfbedieningspolitiek absoluut niet te verkopen is aan de bevolking, die zich zal afvragen of de sedert 2001 met 500 frank per inwoner gestegen provinciebelasting daarvoor moet dienen.

Jan Laeremans

Actie aan de voet van het stadhuis

Een kerstgeschenkje voor de Leuvenaars.

Dinsdagnamiddag deelden de 10 provincieraadsleden van het Vlaams Blok voor het stadhuis aan alle voorbijgangers chocolade Euro-kits uit die allemaal uit de rijke provinciale schatkist werden opgediept. Onze kerstman van dienst werd bijna bestormd door vooral jonge enthousiastelingen, die na hun examenreeks graag wat lekkers meenamen. En zo kregen ze ook het onderstaande kaartje mee, dat in niet mis te verstane bewoordingen de geldzucht van VLD, SP.A en CD&V aan de kaak stelde.
Terwijl zong ons gelegenheidskoor onder muzikale begeleiding van trekzak en blokfluit een satirisch protestliedje op de traditione poenpakkers.
De pers was vriendelijk en massaal uitgenodigd maar - wat dacht u - bleek uiteraard in de verste verten niet te bekennen. Als Agalev hetzelfde had gedaan, zouden ze elkaar ongetwijfeld hebben verdrongen.

Beste voorbijganger

Nog op zoek naar leuke kerstgeschenkjes?

Wij laten u alvast meegenieten van het cadeautje dat de VLD, CD&V en SP.A – de meerderheidspartijen in de provincieraad van Vlaams-Brabant voor zichzelf hebben uitgezocht.

Vandaag willen zij de subsidies aan de politieke partijen verhogen van 4.5 naar 17 miljoen.
In 2003 moet dat zelfs 34 miljoen worden!

Nochtans geven de Kamer, Senaat en Vlaams Parlement al vele honderden miljoenen daaraan uit.
Maar veel is niet genoeg voor hun “democratische” partijvoorzitters.
Hun verlanglijstje:

v nieuwe naamkaartjes
v het agusta-smeergeld terugbetalen
v politieke overlopers een deftig baantje bezorgen
v de verkiezingskassen spekken
v hun verloren kiezers terughalen

Maar… zullen de Vlaams-Brabanders wel zoveel begrip opbrengen als ze horen dat hun jaarlijkse 500 frank extra belasting daarvoor moet dienen?

Onze wens in deze kersttijd:

v Politici die wat meer begaan zijn met hun volk en wat minder met zichzelf!

Namens de provincieraadsleden van het Vlaams Blok



Liedje op de zelfbedieners

Wijze: bultendans

Zie CD&V toch eens lonken

Midden de mensen ligt er geld (bis)

Leve d’ oranje, kreeft met champagne

Dankzij de volle provinciekas (bis)



Heb je de VLD zien graaien

’t was in de volle provinciekas (bis)

Leve de blauwen, centen verstouwen

’t was uit de volle provinciekas (bis)



Heb je d’ SP.A poen zien tellen

’t was op de Leuvense Grote Markt (bis)

Leve de rooien, altijd maar schooien

Liefst uit de volle provinciekas (bis)