15 jaar provincieraadslid

Vandaag werden 5 provincieraadsleden gehuldigd voor hun 15-jarig mandaat. Monique Peeters en Paul Geeraerts (CD&V), Willy Schollaert en gedeputeerde De Keyser (VLD) en uw dienaar, Jan Laeremans.


Enkele bedenkingen hierbij:

Het is wel een beetje voluntaristische rekenkunde, want 24/11/1991 (de beruchte zwarte zondag!) is nog maar een goede 14 jaar achter de rug.
Toch betekent het al wel dat ik tot de anciens ben gaan behoren, en dat ik al een en ander heb mogen meemaken. In het begin zaten de Groenen en de Franstaligen liever op de trappen dan naast ons, duurde een raadscommissie gemiddeld 10 minuten en schreef Polfliet (Agalev) zijn boekje over de bananenrepubliek Brabant.

Die is intussen opgedoekt, en ik ben al aan mijn derde raadzaal toe, terwijl ik al drie provincieraadsvoorzitters en een stuk of 15 gedeputeerden zag passeren. Zes verkiezingen maakte ik sindsdien mee, waarbij ik provincieraadsleden parlementslid heb zien worden (Strackx, Lootens, Dehaene, Eyssen, ...) en zelfs minister (Anciaux, Ceyssens, Tobback), maar zelf ben ik in de provincie blijven plakken.

Ik heb er alvast geen spijt van. Of mijn inbreng in de raad de moeite is geweest laat ik aan andermans oordeel over, maar in elk geval heb ik in al die jaren veel geleerd en heel wat mensen leren kennen. Daarom ben ik ook blij dat ik van de kiezer de kans gekregen heb om dit mandaat uit te oefenen. Maar ik wil ook mijn fractieleden bedanken voor de steun die zij mij gaven; de collega's van de andere partijen omdat zij in debat wilden gaan of omdat ik met hen een interessant gesprek kon voeren; de ploeg ambtenaren die altijd loyaal zorgen voor de ondersteuning; de voorzitters Dupuis, Vansina en Laureys omdat zij me toch al die jaren de kans gaven om mijn mening vrij naar voren te brengen.

Hopelijk krijg ik ook de komende jaren nog de gelegenheid om onze kleuren te verdedigen, en het is mijn grootste wens dat Vlaams-Brabant op een dag helemaal zichzelf zal kunnen zijn, als de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde en België tot de geschiedenis zullen behoren.

Jan

Het mooie kunstwerkje krijgt alvast een ereplaatsje.