16-Jan-2007

Kritiek op beleidsnota

Sta me toe om eerst even de voorgeschiedenis van deze nieuwe deputatie te bekijken. Een paar maanden geleden hadden CD&V en VLD het snode plan opgevat om SP.A uit de coalitie te gooien en in te ruilen tegen de N-VA.

Het rekensommetje was simpel: 22 + 21 + 4 = 47, en de verwachting was dat de verkiezingen nog wat extra zouden opleveren. Maar het draaide op 8 oktober anders uit: de blauwen verloren zomaar eventjes 41000 kiezers en 4 zetels. Het kartel CD&V-N-VA bleef onder het aparte resultaat van 2000 en moest 1 zetel afgeven. Het Vlaams Belang kelderde deze denkbeeldige meerderheid, zodat de SP.A toch weer opgevist werd.

Binnen de kortste keren zaten de onderhandelingen vast, want de postjes verdelen was een dik probleem. CD&V wilde 3 mandaten, terwijl VLD en SP.A er geen wilden afstaan. Ook in de provincie Antwerpen stelde zich hetzelfde probleem. Antwerps SP.A-onderhandelaar Jos Geuens liet eerlijk weten dat de provincies niet veel te zeggen hebben: ,,Het initiatief voor het verder zetten van de onderhandelingen ligt niet meer in onze handen. Alles wordt opgezogen naar Brussel.” De traditionele partijen herinnerden zich daar dat het nieuw provinciedecreet toeliet om deputés in twee te delen en aldus kon met de breuk van Keulen een breuk in Leuven vermeden worden.

Maar de bemoeienis van hogerhand was nog niet overal afgelopen. Bij de socialisten worden de mandaten namelijk nog véél hoger ingeschat dan bij de anderen, en bijgevolg werd er een grondig voorbereid stukje theater opgevoerd. De uittredende gedeputeerden mochten eerst meespelen in het verhaaltje en de stemmen inzamelen, om daarna te horen dat Frank Vandenbroucke en Louis Tobback het draaiboek een beetje hadden aangepast. Niet voor een nepreportage

op ROB en Ring-TV, wel als bittere ernst. Maar soms blijkt de realiteit de fantasie nog te overtreffen…

Bij de VLD lieten ze de provinciefractie blijkbaar wel haar eigen boontjes doppen, en daar was tenminste nog respect voor de traditie. Hun gedeputeerden mogen nog een termijntje aanblijven, onder het motto “Never change a winning team”. Tot grote ergernis evenwel van de blauwen in het Pajottenland, want die klagen steen en been dat ze niet vertegenwoordigd zijn in de deputatie. Vermoedelijk wordt Dilbeek daar kwalitatief toch iets lager ingeschat dan de hoogvliegers in Zaventem.

Toen de vette postjes verdeeld waren, moesten ook de kleintjes aan de bak komen. Daarom werden de mandaten in de raadscommissies en het bureau meteen weggekaapt voor de neus van de oppositie, ook al stond dat haaks op het nieuwe provinciedecreet. En straks zal dat binnenrijven ook weer zo gebeuren in de huisvestingsmaatschappijen, volgende maand in de intercommunales. Hoffelijk en democratisch is iets anders!

We zouden bijna vergeten dat de meerderheid ook nog inhoudelijk tot een akkoord moest komen. Dat was duidelijk van ondergeschikt belang, en de pers kreeg vorige maand bij de bekendmaking ervan dan ook nog voorrang op de raadsleden.
Als u deze raad wil opwaarderen, mijnheer de voorzitter, moet u beginnen met uw gedeputeerden op te voeden.

De beleidsverklaring dan.

Ik noteer dat uw eerste prioriteit uitgaat naar Welzijn. Onze provincie heeft inderdaad een achterstand in te halen, maar de hoofdverantwoordelijkheid daarvoor ligt niet bij ons, wel bij de Vlaamse regering. Die gaat er nochtans prat op dat zij een overschot van 500 miljoen euro heeft op haar begroting.
Ik heb u niet horen zeggen dat u bij uw eigen partijgenoten zou gaan eisen dat die achterstand weggewerkt wordt. Neen, u gaat zelf wat rommelen in de marge.
Hetzelfde geldt voor het woonbeleid, dat een absolute topprioriteit was in de campagne van de CD&V, en waarvoor de SP.A absoluut nieuwe maatregelen wilde. Jullie kondigen inderdaad wat nieuwe initiatieven en middelen aan, en wij zijn daar zeker niet tegen, maar zonder een zware, bijkomende inzet vanuit de Vlaamse begroting blijft dat een druppel op een hete plaat. Ik zie ook nog steeds geen extra aandacht voor de faciliteitengemeenten, waar de wooninitiatieven van de provincie nauwelijks bekend zijn, laat staan dat ze er van de grond komen.
Wij blijven ervoor pleiten dat er een grootschalige woonregie komt, die alle wooninitiatieven bundelt, die systematisch huizen kan opkopen om ze daarna bij voorrang ter beschikking te stellen van de eigen inwoners. Anders zullen onze jonge Vlamingen blijven wegtrekken uit de Zes en uit de Vlaamse gemeenten rond Brussel.

Wat ontwikkelingssamenwerking betreft, blijven wij stellen dat dit geen provinciale taak is. Jullie willen nu nog een provincieband aangaan tussen het provinciebestuur en een regio in een ontwikkelingsland. Dat zal u wellicht de kans geven om de reiskosten van de deputatie of de ambtenaren omhoog te jagen, maar of de lokale bevolking daar zoveel beter van wordt, is een andere vraag. Laat zoiets aan Vlaanderen over!

Op vlak van jeugd en cultuur hebben we niet meteen opmerkingen, behalve dan misschien dat de vraag van de VLD naar een doorlichting van de subsidiewinkel blijkbaar niet meer aan de orde is.

Nu nog iets over de recreatiedomeinen.
Belangrijkste vernieuwing is dat er nu één gedeputeerde bevoegd wordt voor alle domeinen, maar wij vrezen dat Wiske Ockerman niet half beseft hoe groot de problemen zijn en dat zij bijgevolg geen doortastend beleid zal voeren.
Ik citeer even burgemeester Hugo Casaer: ,,Een moeilijk dossier was en is nog steeds de veiligheid rond het provinciedomein van Huizingen. Daar heb ik nachten niet van geslapen. Binnenkort stappen we opnieuw naar de provincie om nu al maatregelen te bespreken voor volgend seizoen.''
We zijn benieuwd naar het resultaat daarvan, want vorige zomer vroeg Casaer o.m. een hoger toegangsgeld voor het domein voor wie niet in Vlaams-Brabant woont, voor een strenger reglement voor het zwembad en strengere toegangscontrole met identificatiegegevens.
Niet toevallig allemaal eisen die het Vlaams Belang al jaren stelt, en die hier keer op keer zijn weggestemd, ook door de partij van Casaer.

Dan komen we bij het Vlaams Beleid. In de twee paragraafjes die daaraan zijn gewijd, lees ik nauwelijks iets nieuws. Anderstaligen ertoe aanzetten om Nederlands te leren en te gebruiken doen we al jaren. En dat iedereen op een respectvolle manier met elkaar moet leren omgaan, dat is mooie flower-power-praat.

Wij zien dat wel even anders. Er is nood aan een radicaler Vlaams beleid
De verkiezingsuitslag heeft ons duidelijk gemaakt dat de verfransing in onze provincie helemaal niet tot stilstand is gekomen zoals professor Deschouwer beweert, wel integendeel.
Voor de provincieraadsverkiezingen stijgt het UF met 8600 stemmen, tot bijna 55000 kiezers. Niet voldoende voor een extra zetel, maar niettemin een acht keer sterkere toename dan in 2000.
Ook bij de gemeenteraadsverkiezingen boeken de Franstaligen winst.
In de faciliteitengemeenten verliezen de Vlamingen verschillende schepenzetels, zoals in Sint-Genesius-Rode, Wezembeek en Kraainem. We zitten daar alleen nog in Wemmel en Rode in het college.
De eentalig Franse lijsten gaan er sterk op vooruit: ze halen 78 zetels van de 124 binnen, een winst van 16 ten nadele van de tweetalige lijsten.

In de eentalig Vlaamse gemeenten rond Brussel waar we kunnen vergelijken met 2000 (Beersel, Dilbeek, Grimbergen, Hoeilaart, Sint-Pieters-Leeuw, Tervuren, Vilvoorde en Zaventem) stijgen de Franstaligen van 19.981 naar 24.207stemmen of van 14,8 naar 17 %, een winst van 2 zetels. En dan mogen we nog van geluk spreken dat ze in een aantal gemeenten geen lijst hebben ingediend, bij gebrek aan lokale kandidaten.

In Beersel, Sint-Pieters-Leeuw en Tervuren werd zelfs de kaap van 20% doorbroken; in Zaventem werd dit resultaat op een haar na gemist. Cijfers van Kind en Gezin hebben aangetoond dat juist in deze gemeenten de bevolking grondig aan het verfransen is. Minder dan de helft van de jonge gezinnen spreekt er thuis Nederlands (in Tervuren 46,3%, in Beersel 43,8%, in Sint-Pieters-Leeuw 40,9% en in Zaventem amper 37,3%).

Wij vragen dus dat zowel de provincie als de Vlaamse Regering die toestand als bijzonder zorgwekkend zouden beschouwen en dat zij hun inspanningen voor het Vlaams karakter drastisch zouden optrekken. De provincie had daarvoor de laatste jaren amper anderhalve medewerker in dienst. Er is nog steeds geen officieel overlegorgaan met de Vlaamsgezinde verenigingen in de Rand, nog geen officieel meldpunt voor taalmistoestanden. De Randkrant is veel te laks geworden en te veel gepolitiseerd door de SP.A.
Wat ons betreft moet ook de provinciale tolkendienst opgedoekt worden, omdat die een totaal verkeerd signaal geeft aan vreemdelingen of anderstaligen die naar onze gemeentehuizen komen. Zij moeten zich hier aanpassen, wij niet.

Maar wij vragen vooral dat er vanuit deze raad en deze deputatie opnieuw druk wordt uitgeoefend op de Vlaamse partijbesturen in de aanloop naar de federale verkiezingen van mei of juni.

De Franstalige politici zijn volop in het offensief. Dat was de laatste maanden al te merken in de faciliteitengemeenten, waar Franstalige burgemeesters en schepenen hun boekje te buiten gingen door bv. kiesbrieven in het Frans versturen, tweetalige verklaringen af te leggen vlak voor of na de gemeenteraad, na de Vlaamse eed ook nog de oude nationale eed af te leggen, enz.
Uitgerekend vandaag stelt Elio Di Rupo in Dag Allemaal dat voor hem “de in 1963 vastgelegde taalgrens geen enkele historische legitimatie heeft. Als de
Vlamingen de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde willen, dan moet
voor de Franstaligen Sint-Genesius-Rode bij het Brussels gewest
gevoegd worden.”
En wat zetten bijvoorbeeld de Vlaamse socialisten daar tegenover? Vande Lanotte vond alvast dat wij geen vragende partij meer mogen zijn voor de splitsing van BHV. Zijn partijgenoot Pascal Smet, minister in de Brusselse regering, sprak zich vorige zondag in het RTL-programma L’invité ondubbelzinnig uit voor de uitbreiding van Brussel met de faciliteitengemeenten. Wij vragen dan ook expliciet aan deze deputatie of zij hier vandaag uitdrukkelijk wil protesteren tegen die uitspraak en van de SP.A willen wij weten of zij haar standpunt inzake de grenzen van Brussel gewijzigd heeft!

We stellen vast dat er van de Vlaamse strijdvaardigheid bij het ontstaan van onze provincie nauwelijks iets overblijft. Jullie liggen gewoon in slaap. Wat is in hemelsnaam de Vlaamse inbreng van de N-VA in deze meerderheid? Het voorzitterschap van de commissie land- en tuinbouw? Wij vrezen dat dit nog maar een voorsmaakje is van wat de N-VA zal te wachten staan bij de vorming van de nieuwe federale regering.
Voormalig gedeputeerde Toine Deconinck had tenminste lessen getrokken uit de verkiezingsuitslag. “We moeten ernstig nadenken over een andere politieke benadering van de faciliteitengemeenten'' en nog ,,Er moet een sterkere dam worden opgeworpen tegen de verfransing van de Vlaamse Rand rond Brussel”.
Zou de meerderheid die woorden niet beter ter harte nemen?

Tenslotte nog een woordje over de financies

Ik heb nergens gehoord dat men bepaalde uitgaven wil schrappen, alleen maar dat er een aantal nieuwe initiatieven komen of dat men extra middelen wil uittrekken. Hoe je dan een evenwichtig financieel beleid kunt realiseren met de huidige middelen, is mij een raadsel. Wij zijn dan ook bevreesd voor een nieuwe belastingverhoging, omdat de provincie al jarenlang haar reserves aan het opsouperen is.

Kortom, ons kan deze beleidsverklaring absoluut niet overtuigen: jullie maken geen werk van een Vlaamse, veilige en financieel gezonde provincie.

Het Vlaams Belang zal – zoals wij dat tot hiertoe altijd al gedaan hebben – een constructieve maar zeer kritische oppositie voeren.

Jan Laeremans