Motie voor het behoud van het Nederlandstalig karakter van Halle-Vilvoorde

Waarde collega’s

In mijn tussenkomst bij de beleidsverklaring heb ik er al op gewezen dat wij van dit provinciebestuur véél meer daadkracht verwachten om de verfransing en verBrusseling van onze provincie tegen te gaan. Het woordje “verfransing” komt in de beleidsverklaring zelfs niet één keer voor.

Tijdens de voorbije legislatuur hebben we in deze raad herhaaldelijk communautaire moties goedgekeurd, zij het soms met een wisselmeerderheid. De laatste was er eentje van Michel Doomst, in mei 2005i.v.m. Brussel-Halle-Vilvoorde, na het mislukken van de federale onderhandelingen. Toen was gebleken dat VLD en SP.A bereid waren om verregaande toegevingen te doen in ruil voor de splitsing van de kieskring.

We stellen nu tot onze grote ergernis vast dat de bereidheid van de paarse partijen om een prijs te betalen nog groter is geworden. Zo hoorden we tot twee keer toe van minister Pascal Smet dat hij Brussel wil uitbreiden met de faciliteitengemeenten, zonder dat hij daarvoor werd teruggefloten of afgekeurd. Partijvoorzitter Vande Lanotte zei alleen dat hij niet het standpunt van de partij had vertolkt.

Gedeputeerde Troch heeft dan op twee mondelinge vragen (30/1) laten weten dat de deputatie het niet nodig vond om op individuele uitspraken te reageren en dat de deputatie pas na de vorming van de federale regering een nota kan bezorgen aan de onderhandelaars. Mijn fractiegenoot Ludo Monballiu heeft daarop geantwoord dat dit niet de goede aanpak is en dat de provincie zich nu actief in het debat moet mengen.

Het argument van de individuele uitspraken is nu alvast weggevallen, want de VLD heeft begin februari een aantal voorstellen gelanceerd voor een nieuwe staatshervorming. Daarin pleit ze onder meer voor het versterken van het federaal bestel en de unitaire krachten. Niet alleen zullen bepaalde bevoegdheden bij de gemeenschappen en gewesten worden weggehaald (men zegt natuurlijk niet welke, tenzij de kwestie van de geluidsnormen), bovendien zal het federale niveau een veel dominantere rol te spelen krijgen.

Daarnaast pleit de VLD voor de invoering van één federale kieskring, zodat Vlaamse politici zich in heel Wallonië moeten presenteren en Waalse politici in heel Vlaanderen. In plaats van de kwestie BHV op te lossen wordt ze gewoon uitgesmeerd over heel het land.

Ten derde pleit de VLD ook nog voor de invoering van een federaal Grondwettelijk Hof. Eén opdracht voor dit Hof wordt al bekend gemaakt, met name con­troleren of de internationale verdragen over de bescherming van de taalminderheden in de randgemeenten én in Brussel worden nageleefd. Dit is werkelijk helemaal te gortig: de Vlaamse partijen hebben in het verleden altijd gesteld dat het Minderhedenverdrag NIET toepasselijk is op de Franstaligen in Vlaanderen. Het vaste voornemen om niet te ratificeren maakt bovendien deel uit van het Vlaams regeerakkoord. Vanaf nu zegt de VLD precies het tegenovergestelde. Niet alleen moet het verdrag van de VLD geratificeerd worden, bovendien is het wel degelijk van toepassing op de Franstaligen in de Rand en stelt de VLD ook nog eens voor dat de naleving van dit verdrag verzekerd wordt door toedoen van een federaal Grondwettelijk Hof. De afbraak van het territorialiteitsbeginsel werd hiermee opgenomen in het programma van een Vlaamse beleidspartij. En dat uitgerekend op een moment dat het Minderhedenverdrag bij de Raad van Europa bevroren werd omdat teveel landen er problemen rond maken. En ten vierde kondigt de VLD ook nog eens aan dat ze een “gastenbeleid” op poten wil zetten voor anderstalige nieuwkomers, die “al dan niet tijdelijk” (sic) in hun eigen taal worden geholpen. Met andere woorden: in de brede Rand rond Brussel moeten er loketfaciliteiten komen voor alle soorten buitenlanders.

Alle pogingen die vele Vlaamse gemeenten hebben gedaan om aan anderstaligen duidelijk te maken dat de voertaal Nederlands is, worden daarmee gewoon teniet gedaan. De VLD is dus volop bezig om het eisenpakket van het FDF over te nemen.

Wij vinden het dan ook de hoogste tijd dat deze provincieraad zich laat horen in het debat en dat zij duidelijk maakt dat ze dit soort voorstellen niet zal aanvaarden.

Jan Laeremans

Vlaams Belang

Op haar congres van 11 februari heeft een Franstalige regeringspartij gesteld dat de zes faciliteitengemeenten en de gemeenten Beersel, Sint-Pieters-Leeuw, Dilbeek, Grimbergen, Machelen en Zaventem bij Brussel zouden gevoegd moeten worden. Ook de Waalse gemeenten Waterloo en Eigenbrakel zouden moeten toetreden tot Brussel. De partij baseert zich hiervoor zogezegd op economische criteria en op de bevolkingsdichtheid; er zou in al deze gemeenten een referendum moeten komen.

Een Vlaamse regeringspartij heeft dan weer een studiedag gehouden waar werd voorgesteld het Minderhedenverdrag van toepassing te verklaren op de Franstaligen in Vlaanderen. Letterlijk valt er te lezen: “Het is aan het nieuwe Grondwettelijke Hof om daarbij te con­troleren of de internationale verdragen over de bescherming van de taalminderheden in de randgemeenten en in Brussel worden nageleefd.”

Niet alleen wordt hier de situatie van anderstaligen in de Rand onterecht gekoppeld aan de situatie van de Vlamingen in Brussel, bovendien druist dit voorstel regelrecht in tegen het ondubbelzinnig standpunt van het Vlaams regeerakkoord hierover, dat letterlijk stelt: “De Vlaamse regering verbindt er zich toe onder geen enkel beding het Minderhedenverdrag te ratificeren.”

Dit is een zeer terecht standpunt, want volgens de opvatting van de Waalse partijen slaat dit verdrag op de Franstaligen in heel Vlaanderen; de invoering ervan zou heel de taalwetgeving op de helling zetten en de klok 100 jaar terugdraaien. Het is bijgevolg totaal onaanvaardbaar en absurd om de bepalingen van het Minderhedenverdrag op ons land van toepassing te willen verklaren én zelfs af te dwingen via een nieuw Grondwettelijk Hof.

Eveneens onaanvaardbaar en strijdig met de wetgeving op het taalgebruik in bestuurszaken is het voorstel om in het kader van een “gastenbeleid” anderstalige nieuwkomers “al dan niet tijdelijk” in hun eigen taal te helpen.

De provincieraad van Vlaams-Brabant
- drukt zijn ongerustheid uit naar aanleiding van recente politieke uitspraken over de inlijving bij Brussel van een groot gedeelte van de Vlaamse Rand, evenals naar aanleiding van voorstellen om het Minderhedenverdrag van toepassing te verklaren op de Franstaligen in Vlaanderen;

- vraagt de Vlaamse regering om extra inspanningen te doen om de verfransing van een deel van onze provincie tegen te gaan en om voet bij stuk te houden inzake de niet-ratificatie van het zogeheten Minderhedenverdrag;

- vraagt de Vlaamse Regering met aandrang om de taalwetgeving te respecteren en geen denksporen te volgen waarbij anderstaligen al dan niet tijdelijk in hun eigen taal zouden te woord gestaan worden door de diverse overheden.

Jan Laeremans

Vlaams Belang